Een nieuwe werkweek begint met zoeken naar gereedschap
Een nieuwe week staat alweer voor de deur. En voordat er daadwerkelijk iets gebouwd, gemetseld of gerepareerd kan worden, is er eerst een andere belangrijke klus: uitzoeken waar mijn gereedschap gebleven is.
Dat klinkt misschien eenvoudiger dan het in werkelijkheid is.
Ik heb inmiddels drie plekken in mijn hoofd waar het gereedschap zou kunnen liggen. De kamer op de eerste verdieping, de kleine schuur of de grote schuur. Drie mogelijkheden dus. En natuurlijk zou het heerlijk zijn als ik gewoon naar één plek kon lopen, een kast open kon trekken en alles netjes op zijn vaste plaats zou aantreffen.
Maar zo werkt het hier blijkbaar niet.
Waar ligt dat ding nou weer?
Ik ben de afgelopen tijd bezig geweest om zoveel mogelijk spullen weer een vaste plek te geven. Gewoon opnieuw beginnen. Een soort reset.
Dat klinkt overzichtelijk, maar als je eenmaal begint met opruimen, ontdek je pas hoeveel spullen je eigenlijk hebt verplaatst zonder dat je precies hebt onthouden waarheen.
Een schroevendraaier ligt dan ineens bij het hout. Een tang heeft blijkbaar een uitstapje naar de andere schuur gemaakt. En dat ene stuk gereedschap waarvan je zeker weet dat je het vorige week nog in je handen had, heeft besloten voorlopig onvindbaar te zijn.
Dan komt vanzelf de vraag bij me op: ben ik gewoon een sloddervos?
Of is dit eigenlijk heel normaal als je voortdurend bezig bent met klussen?
Waarschijnlijk zit de waarheid ergens in het midden.
Ik kan moeilijk zeggen dat ik altijd keurig alles terugleg. Dat zou een nogal creatieve kijk op de werkelijkheid zijn. Tegelijkertijd gebruik je tijdens het klussen voortdurend verschillende spullen en heb je vaak helemaal geen zin om na iedere handeling weer twintig meter te lopen om een gereedschap terug te brengen.
Gereedschap bij je houden heeft ook een reden
Ik probeer het natuurlijk niet goed te praten, maar ik begrijp wel waarom het gebeurt.
Stel, je bent lekker bezig. Je hebt een stuk muur voor je, materiaal ligt klaar en je bent eindelijk goed in je ritme. Dan gebruik je een troffel, een waterpas, een hamer en misschien nog wat ander gereedschap.
Ga je dan na ieder gebruik alles terugbrengen?
Waarschijnlijk niet.
Je legt het even naast je neer.
"Die heb ik straks toch weer nodig."
En voor je het weet ligt er een klein assortiment gereedschap om je heen.
Op dat moment is dat eigenlijk best logisch. Je voorkomt dat je steeds heen en weer moet lopen. Zeker als je ergens geconcentreerd mee bezig bent, wil je niet voor ieder klein dingetje je werk onderbreken.
Het probleem ontstaat pas wanneer je klaar bent.
Dan kijk je om je heen en denk je: waar moet dit allemaal eigenlijk heen?
En dat is precies het punt waar ik nu weer ben aanbeland.
Eerst weer een beginpunt creëren
Daarom ben ik bezig geweest om alles weer zoveel mogelijk op een plek te krijgen.
Niet omdat ik verwacht dat het vanaf nu altijd perfect georganiseerd blijft. Dat zou waarschijnlijk een illusie zijn. Maar ik wil in ieder geval weer een beginpunt hebben.
Dat vind ik eigenlijk het belangrijkste.
Als alles door elkaar ligt, weet je op een gegeven moment niet meer waar je moet beginnen. Dan ben je niet aan het klussen, maar vooral aan het zoeken.
En zoeken kost tijd.
Veel tijd.
Dus probeer ik nu de verschillende plekken weer overzichtelijk te maken. De kamer op de eerste verdieping, de kleine schuur en de grote schuur. Kijken wat waar hoort, wat ik regelmatig gebruik en wat eigenlijk alleen maar ruimte inneemt.
Het is geen spectaculaire klus, maar wel eentje die later veel kan opleveren.
Want als ik straks precies weet waar mijn gereedschap ligt, kan ik gewoon beginnen wanneer ik wil.
Tenminste, dat is het plan.
De materialen voor het metselen zijn er
En ondertussen is er ook goed nieuws.
De stenen zijn er.
Het cement is er.
En ze staan inmiddels op de werkplek.
Dat betekent dat er eigenlijk niets meer in de weg staat om volgende week met het metselen te beginnen.
Dat is toch een prettig idee.
Alle materialen op hun plek en klaar om verwerkt te worden. Het enige wat nog ontbreekt, ben ik zelf met mijn gereedschap.
En laat dat gereedschap nu net verspreid liggen over drie mogelijke locaties.
Maar goed, dat komt ook wel weer goed.
Meteen beginnen met metselen?
Toch zit ik nog met een andere vraag.
Ga ik volgende week daadwerkelijk beginnen met metselen?
Aan de ene kant ligt alles klaar. Dan is het natuurlijk verleidelijk om gewoon de specie aan te maken, de eerste stenen te pakken en te beginnen.
Er is iets bevredigends aan het daadwerkelijk zien groeien van een muur. Je begint met een stapel stenen en eindigt met iets dat onderdeel wordt van de ruimte.
Maar aan de andere kant is er nog genoeg ander werk.
Het raam moet nog hersteld worden.
De elektra moet nog worden bekeken en aangepakt.
En er zijn waarschijnlijk nog een aantal dingen die ik nu even niet moet vergeten voordat ik straks alles dichtmetsel en vervolgens denk: wacht eens even, daar moest nog iets achterlangs.
Dat zou namelijk typisch zo'n moment zijn waarop je jezelf behoorlijk voor je hoofd kunt slaan.
Eerst nadenken over de volgorde
Daarom moet ik nog even nadenken over de volgorde.
Wat is verstandig om eerst te doen?
Metselen en daarna het raam en de elektra aanpakken?
Of juist eerst alles wat in en achter de wanden moet gebeuren regelen en daarna pas de stenen verwerken?
Dat laatste klinkt eigenlijk een stuk logischer.
Een muur dichtmaken is mooi, maar als je daarna weer delen moet openbreken omdat er nog iets met de elektra moet gebeuren, ben je natuurlijk precies verkeerd om bezig geweest.
Dus misschien wordt het volgende week helemaal geen week waarin ik volop ga metselen.
Misschien wordt het een voorbereidingsweek.
En eerlijk gezegd is daar ook niets mis mee.
Klussen is soms vooral plannen
Dat is misschien wel iets wat je tijdens een verbouwing steeds opnieuw leert.
Niet iedere werkdag hoeft zichtbaar resultaat op te leveren.
Soms ben je uren bezig met iets waarvan je aan het einde denkt: wat heb ik eigenlijk gedaan?
Je hebt opgeruimd.
Gereedschap gezocht.
Materialen verplaatst.
Nagedacht over de volgende stap.
Een probleem opgelost voordat het een probleem werd.
En toch staat er aan het einde van de dag geen nieuwe muur.
Maar dat betekent niet dat je niets hebt gedaan.
Sterker nog, een goede voorbereiding kan ervoor zorgen dat het echte werk daarna veel soepeler verloopt.
Op naar een nieuwe week
Dus voorlopig is mijn belangrijkste klus misschien wel gewoon orde scheppen.
Het gereedschap terugvinden. Kijken wat waar ligt. De verschillende werkplekken overzichtelijk maken en ervoor zorgen dat ik weer een duidelijk beginpunt heb.
Daarna kan ik bepalen wat de eerste echte klus van de nieuwe week wordt.
Misschien staan de stenen dan inderdaad als eerste op het programma.
Misschien begin ik met het raam.
Misschien pak ik de elektra aan.
Of misschien blijkt tijdens het opruimen dat er nog een heel andere klus tussendoor moet.
Dat is nu eenmaal het leuke en soms ook frustrerende van klussen. Je begint met een plan en onderweg komt er altijd wel iets bij.
Voorlopig zijn de stenen er, het cement staat klaar en de werkplek begint langzaam vorm te krijgen.
Nu alleen het gereedschap nog.
En dat moet toch ergens liggen.
Ik heb tenslotte maar drie plekken om te zoeken. 😄
Reacties
Een reactie posten