Eten in Montcourt – Koken met grandeur

In Nederland is het leven overzichtelijk.

Je bedenkt om half zes dat je zin hebt in nasi, sushi of een vergeten potje kappertjes. Geen probleem. Even naar de supermarkt of op een knop drukken, en een bezorger staat nog net niet aan tafel voordat je het bord hebt neergezet.

Maar in Montcourt werkt dat nét iets anders.

Hier is de supermarkt geen impuls, maar een expeditie. En thuisbezorgen? Dat is een prachtig concept... voor mensen die in een stad wonen. In een klein Frans dorp heb je geluk als er een pizza bus één keer per week langskomt. Mis je die? Dan eet je vooral... je eigen plannen. Lees ook:

Dus koken we zelf.

En dat blijkt verrassend leuk. Elke maaltijd is een ontdekkingsreis. We staan samen boven een pan alsof we twee archeologen zijn die een eeuwenoud Frans recept proberen te ontcijferen. "Wat bedoelen ze met een snufje? Een Nederlands snufje of een Frans snufje?"

Soms gaat het grandioos mis.

De saus wordt dikker dan cement, de aardappels zijn tegelijk rauw én aangebrand en de kruiden blijken achteraf lavendel voor in de linnenkast te zijn.

We kijken elkaar aan.

"Interessant..."

"Ja... heel vernieuwend."

En toch eten we het op. Want een mislukte maaltijd smaakt altijd beter als je er samen om kunt lachen. Bovendien noemen we het gewoon rustieke plattelandskeuken. Dat klinkt meteen alsof een chef er uren over heeft nagedacht.

Zo ontrafelen we stap voor stap de geheimen van de Franse keuken. Met vallen, opstaan, een beetje improviseren en af en toe een rookmelder als keukenwekker.

En eerlijk is eerlijk... tussen alle culinaire experimenten door ontdekken we misschien wel het mooiste recept van allemaal: niet perfect koken, maar met plezier aan tafel zitten. 

Dat is pas grandeur à la Montcourt. 🇫🇷🍷🍳