Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

De verdwijning van mijn witte Volkswagen Kever

De verdwijning van mijn witte Volkswagen Kever Een auto, een oom en een nogal bijzondere afwikkeling Een Kever met karakter In mijn vorige verhaal vertelde ik over mijn eerste auto, een witte Volkswagen Kever. Een auto die mij in mijn jonge jaren de vrijheid gaf om naar de Grafische MTS in Amsterdam te rijden, op zaterdag naar mijn baantje in Zaandam te gaan en zo nu en dan zonder enige bestemming achter het stuur te kruipen. Het was een Volkswagen Kever uit 1968, uitgerust met een elektrisch systeem van zes volt. Tegenwoordig klinkt dat misschien alsof je een museumstuk probeert te starten, maar destijds was het gewoon mijn auto. En daar was ik best trots op. Ik had er heel wat aan gesleuteld. Want een auto van die leeftijd heeft zo zijn gebruiksaanwijzingen, al staan die niet altijd in een boekje. Soms ontdek je ze vanzelf, meestal op een moment dat het je helemaal niet uitkomt. Ook mijn Kever ontkwam niet aan de tand des tijds. De slijtage begon zich te manifesteren en op een gegeve...

Rust op het Franse Platteland tijdens een Hittegolf

Wanneer niets doen moeilijk blijkt

Ontdek de rust van een warme zomerdag op het Franse platteland. Een verhaal over stilte, schaduw, vogelgezang en de kunst om even helemaal niets te hoeven.

Toch voelt dat vreemd. Alsof niets doen tegen mijn natuur ingaat. Misschien is het de opvoeding, waarin stilzitten al snel werd gezien als tijdverlies. Misschien zijn het de jaren van werken, plannen, oplossen en vooruitdenken. Mijn lichaam zit in de schaduw, maar mijn hoofd maakt ondertussen lijstjes. Wat er nog moet gebeuren. Wat niet vergeten mag worden. Wat morgen misschien beter uitkomt.

Geluiden die de stilte kleuren

In de verte laat een vogel zich horen. Niet luid, niet nadrukkelijk. Gewoon een enkel geluid dat door de warme lucht draagt. Even later volgt het diepe gebrom van een straaljager hoog aan de hemel. Het geluid zwelt aan, vult de stilte en trekt dan langzaam weg, totdat het oplost aan de horizon. Alsof iemand het volume van de wereld terugdraait.

De rust keert terug. De vogels nemen hun plek weer in. Hun geluiden lijken helderder nu de lucht weer stil is.

Verkoeling achter dikke muren

De hitte maakt elke gedachte aan activiteit zinloos. Het gras beweegt nauwelijks. De bladeren hangen loom in de zon. Zelfs de tijd lijkt trager te gaan.

Ik sta op en loop naar binnen om iets te drinken. Zodra ik de deur open, word ik omarmd door een aangename koelte. Het voelt alsof ergens een airco draait, terwijl het gewoon de beschutting van dikke muren is. Een verademing. Even blijf ik staan, genietend van het contrast tussen binnen en buiten.

De waarde van een rustig moment

Met een koel glas in de hand loop ik weer terug naar de parasol. De warmte wacht geduldig op me, maar voelt minder zwaar dan daarvoor. Ik neem plaats, kijk naar de lucht en luister naar de vogels.

Het lijstje in mijn hoofd is er nog steeds. Maar het loopt niet weg. De klussen wachten wel. Vandaag hoeft er niets bewezen te worden. Vandaag hoeft er niets af.

Vandaag is er alleen de schaduw van de parasol, de warmte van een zomerdag, een verdwaalde vogel, een straaljager die al lang verdwenen is, en het besef dat genieten soms ook gewoon een bezigheid mag zijn.

Reacties