Maandag in Montcourt: het begin van een nieuwe week.

De dag begon eenvoudig: uit bed komen, de eerste stap zetten in een week die nog onbeschreven voor me lag. Buiten wachtte de boomgaard al. Het gras had zijn eigen plannen gemaakt en was de afgelopen dagen flink gegroeid. De maaier bromde zijn bekende lied en langzaam trok ik banen door het groen. Het grootste werk is gedaan, maar de boomgaard geeft zich nooit in één keer gewonnen. Er wacht nog een dag met de bosmaaier: de kantjes, de plekken onder de bomen, de stukken waar het gras zich verschuilt voor de grote machine.

Terwijl de ochtend vorderde, steeg de temperatuur sneller dan mijn werklust. De zon klom hoog aan de hemel en drukte haar gewicht op het land. Waar de maaier eerst gestaag vooruitging, werd iedere meter later op de dag een stukje zwaarder. Zo gaat dat in juni: de natuur leeft op volle kracht, terwijl de mens soms een tandje terug moet schakelen.

In de middag kwam de bekende vraag: wat zal ik doen? Er was genoeg werk, maar de hitte maakte grote plannen minder aantrekkelijk. Daarom werden het de kleine dingen. Wat rommelen in en om het huis. Een klusje hier, een opruimwerkje daar. Geen heldendaden, maar juist die kleine werkzaamheden houden een erf draaiende en een huis in orde.

Tegen de avond werd er gegeten, eenvoudig en goed. Daarna volgde voetbal op televisie. Niet bepaald mijn grootste liefhebberij, maar soms kijk je omdat het er nu eenmaal is, omdat de avond langzaam voorbij moet glijden en omdat niet iedere bezigheid een passie hoeft te zijn.

Nu zit ik hier nog even te schrijven. Buiten zakt de dag weg in het laatste licht. De warmte houdt nog wat vast aan de stenen en het gras, maar de scherpte van de zon is verdwenen. Straks vroeg naar bed. Morgen vroeg weer op.

Dan wacht de boomgaard opnieuw. Misschien wordt er verder gemaaid. Misschien worden de laatste kersen geplukt voordat de vogels hun deel opeisen. Dat weet alleen de nieuwe dag.

Zo eindigt deze maandag: geen grootse avonturen, geen wereldschokkende gebeurtenissen, maar een dag van arbeid, zomerwarmte en de rustige zekerheid dat er morgen opnieuw werk wacht onder de bomen.

Een mooie, eerlijke maandag. Het soort dag dat op het moment zelf gewoon lijkt, maar waar later vaak de meeste rust in blijkt te hebben gezeten. 🌳🍒☀️