Doorgaan naar hoofdcontent

Uitgelicht

De verdwijning van mijn witte Volkswagen Kever

De verdwijning van mijn witte Volkswagen Kever Een auto, een oom en een nogal bijzondere afwikkeling Een Kever met karakter In mijn vorige verhaal vertelde ik over mijn eerste auto, een witte Volkswagen Kever. Een auto die mij in mijn jonge jaren de vrijheid gaf om naar de Grafische MTS in Amsterdam te rijden, op zaterdag naar mijn baantje in Zaandam te gaan en zo nu en dan zonder enige bestemming achter het stuur te kruipen. Het was een Volkswagen Kever uit 1968, uitgerust met een elektrisch systeem van zes volt. Tegenwoordig klinkt dat misschien alsof je een museumstuk probeert te starten, maar destijds was het gewoon mijn auto. En daar was ik best trots op. Ik had er heel wat aan gesleuteld. Want een auto van die leeftijd heeft zo zijn gebruiksaanwijzingen, al staan die niet altijd in een boekje. Soms ontdek je ze vanzelf, meestal op een moment dat het je helemaal niet uitkomt. Ook mijn Kever ontkwam niet aan de tand des tijds. De slijtage begon zich te manifesteren en op een gegeve...

Een regendag in Montcourt

Voorspelling: regen. Werkelijkheid: zwaar bewolkt.

 Lucht: “we overwegen nattigheid, maar vergaderen nog.” 

Ondertussen zit jij daar — op je stoeltje in de zon, alsof je persoonlijk een geheime deal hebt gesloten met de weergoden.

Een klein windje waait langs. Niet zo’n stormachtig type, nee. Meer zo’n windje dat fluistert: “Ik doe ook mee hoor,” en daarna tevreden één blaadje laat bewegen.

De schapenwolken boven je hangen erbij alsof ze net wakker zijn geworden. Grote pluizige gevaartes die eruitzien alsof iemand de hemel heeft gewassen met wasverzachter. Eentje lijkt verdacht veel op een schaap met rugklachten.

Af en toe rijdt een auto voorbij. Heel langzaam bijna, alsof de bestuurder denkt: Wat gebeurt hier? Iedereen verwacht regen en daar zit iemand gewoon luxe buiten te genieten. Heb ik een memo gemist?

En de zwaluwen? Die vliegen af en aan alsof Schiphol onverwacht naar jouw straat is verhuisd. Druk, scheerbeweging links, scherpe bocht rechts.

 Waarschijnlijk roepen ze naar elkaar: “Snel! Nog een rondje! Die mens op dat stoeltje kijkt! Houd het professioneel!”

Daar zit je dan. Zonnetje op je gezicht. Miniwindje.

 Wolkenschaap boven je. Vogelluchtverkeer. De regenvoorspelling ergens in de verte mokkend: “Nou ja zeg. Ik was óók uitgenodigd.” 😄

Reacties