De nacht waarin de honden het onweer eerder zagen
Een avond die nergens naartoe hoefde Gisteravond ben ik met de honden nog even naar buiten gegaan. Zo'n avond waarvan je eigenlijk niets verwacht. Geen plannen, geen haast, niets dat nog moet. Gewoon even naar buiten, de honden om je heen en zelf een beetje zitten op het terras aan de voorkant van het huis. Het weer was precies goed. Niet koud, niet warm. Zo'n zachte temperatuur waarbij je na een paar minuten vergeet dat je überhaupt aan het weer denkt. De lucht was bewolkt, maar niet dreigend. Er hing iets rustigs over de avond, alsof de dag langzaam zijn jas had uitgedaan en ergens in het donker was gaan liggen. Het had heel licht geregend. Je rook het meteen. De geur van natte aarde, bladeren, gras en alles wat na een klein buitje ineens weer wakker lijkt te worden. Voor honden is zo'n regenbui geen regenbui. Het is een krant die opnieuw is gedrukt. Overal nieuwe geuren. De honden scharrelden rustig om me heen. Hier even snuffelen, daar even kijken, een stukje lopen en d...