Een avond in Montcourt: rust op het Franse platteland

De enige straatlantaarn is nog aan. Het is donker, de temperatuur daalt. 

Nog ff een rondje om de kerk met de honden. In de verte hoor je een kerkklok slaan: half elf.

Dan gaat het licht uit. Denk je verschrikt.

En ineens: een explosie van sterren verschijnt. Alsof de hemel zich in één keer opent.

 Op de achtergrond hoor je een uil.

"Nou," zeg je tegen de honden, "nog ff plassen, dan kunnen we weer naar binnen."

Rustig loop je verder onder een waanzinnige sterrenhemel en denkt: o, wat is mijn wereld toch mooi.